Te duur om weg te gooien

Binnenkort ga ik op vakantie naar Zuid Korea. Omdat het een groepsreis is hadden we met de groep afgesproken om elkaar te meeten. Anders is het zo ongemakkelijk om elkaar voor het eerst op Schiphol te zien. We hadden in Utrecht afgesproken, want dat is centraal. Voor wie, geen idee, want moest alsnog uren in de trein zitten. Wat mij herinnerde waarom ik niet graag met openbaar vervoer reis. Maar goed, dat is even een ander verhaal. Ik ben netjes met het openbaar vervoer richting Utrecht Centraal gegaan.

Bij het uitstappen dacht ik: '' ik heb wel zin in een bakkie''. Op het station is er een Starbucks aanwezig, dus daar liep ik heen, want ik had voldoende tijd.

Ik sta in de rij, ik ben aan de beurt, ik vertel wat ik wil, ik geef mijn naam door en ik ga in de andere rij staan om te wachten tot ik word opgeroepen wanneer mijn koffie klaar is.

Ondertussen werd het ietwat drukker en mensjes verzamelden zich om de afhaal balie heen. De barista riep een koffie naam met de bijbehorende besteller en vervolgens: '' caramel latte voor Tess''. Yas, das was ich ^^.

Terwijl ik erheen loop, zie ik dat een jongen, die dicht bij de afhaal balie staat, ineens mijn koffie pakt. Ik dacht excuus you?! Hij merkt op dat het warm is en laat snel weer los.

Terwijl hij uitlegt dat hij iets kouds had besteld en dit warm was en excuses aanbood, zei ik:'' joh, ik dacht je aardig wou doen en mij het drinken aangeven. Mijn naam staat er groot op''. Ik dacht wil toch even gezegd hebben dat de aardige mevrouw heel hard in zijn oor de bestellingen had geroepen en echt Tess had gezegd en dat, klaarblijkelijk, niet zijn naam was. Hij glimlacht naar mij, ik glimlach naar hem, pak mijn koffie en doeg. Het was enigszins ook wel grappig, dus glimlachend liep ik naar buiten met mijn dik hete koffie. Met mijn ene hand hield ik de hete koffie vast terwijl ik met mijn andere hand probeerde op te googlen waar ik nou precies wezen moest. Ineens hoorde ik PLOF! en het deksel van mijn koffie plofte omhoog, aangezien hij super heet was.

Althans dat is wat ik dacht.

Ik verder zoeken met mijn ene hand naar het adres en de wandelroute, toen ik ineens toch maar bedacht om naar mijn koffie te kijken na dat plof geluid. Tot mijn verbazing zag ik dat er een vogel op had gepoept! VAN ALLE RUIMTE die die beesten hebben, was het bulls-eye op mijn koffie deksel. Het eerste wat in mijn opkwam was: ''Oh nee! dit heeft mij €6,41 gekost...'' Ik wist niet zo goed of ik moest huilen of lachen dus ik zuchtte hard en liet mijn hoofd zakken. Toen keek ik er weer naar, maakte een foto ( want ja, je hebt wel bewijs nodig) en dacht snel wat te doen. Ik zag dat het alleen op de deksel was, dus toen heb ik de deksel in de prullenbak gegooid en toch nog mijn dure koffie kunnen drinken. Mind you, wel waakzaam gedronken. Rot vogels.

Toen ik verder liep ging er van alles door mijn hoofd, maar de volgende gedachte kwam in mij op: Dit doet Jezus ook met ons.

Laat me uitleggen.

Jezus heeft ons met Zijn bloed vrijgekocht. Wij zijn dus heel duur.

Wij lopen door het leven en ineens FLATS! word er ook op ons gepoept. Dit is de zonde. Zonde stinkt en kleeft en je hebt het liever niet op iets wat je heel veel heeft gekost.

Net als ik met mijn deksel deed, verwijderd Jezus de poep plekken van ons leven.

Want no way dat ik de dure koffie weg zou doen.

No way dat Jezus ons weggooit.