Waar je ook bent

Mijn badkamer grenst aan een steeg. Wanneer raam open staat hoor ik mensen voorbijlopen en je kan ze ook prima horen. Soms lopen zij lachend voorbij, soms wat geïrriteerd, soms zijn het kinderen en hoor je kinder geschreeuw. Mensen die de hond uitlaten lopen voorbij en soms hoor je katten miauwen. Een gezellige, levende boel waar ik niet per se veel van mee krijg, tenzij ik mij toevallig in de badkamer bevind.

Op een ochtend was ik mij aan het klaar maken voor werk. Mijn make up doe ik altijd in de badkamer en, zoals we zeggen bij een harde regenbui, het regende met bakken uit de hemel.

Ik hoorde een kat miauwen in die heftige regenbui en ik vond het zo zielig dat hij buiten liep. ‘’Ach de schat’’, dacht ik. ‘’ Waar zou hij wonen?’’.

Na drie keer miauwen hoorde ik snelle voetstappen aankomen vanaf de andere kant van de steeg. Ineens hoorde ik een vrouw zeggen:’’ Wat doe je hier man? Je weet toch dat je niet naar buiten mag? Kom’’. De vrouw draait zich om en loopt weer richting huis, nog steeds pratend met haar kat. De kan volgt haar miauwend. In mijn hoofd zijn ze veilig thuis, hij wordt afgedroogd door bazinlief, word geknuffeld en hij mag weer droog en veilig op de bank uitrusten van zijn natte avontuur.

Als mede kat moeder, was mijn hart blij en opgelucht toen ik haar hoorde aankomen en hij vertrouwend meeging.

Het deed me denken aan God. Ik weet dat waar wij ons ook bevinden, God ons komt halen. Maar, zou Hij ook zeggen ‘’ wat doe jij hier? Je weet dat je niet naar buiten mag’’.

Misschien wel, maar dan op Zijn manier:

In Genesis 3 waren Adam en Eva ongehoorzaam geweest aan datgene wat God had gezegd. Adam en Eva horen God aankomen en verschuilen zich uit angst.

God vraagt: ‘’ Waar ben je?’’.

Het is niet dat God niet wist waar zij waren, maar Hij wou dat zij zouden beseffen waar zij zich bevonden; ver van God af. Door dit te vragen realiseerden Adam en Eva zich dat ook zij in de steeg stonden tijdens een stortregen.

In 1 Koningen 19 rent Elia angstig weg de woestijn in en uiteindelijk zoekt hij onderdak in een grot. De hele reis daarheen klaagt hij tegen God. God komt hem tegemoet in de grot en vraagt hem:’’ Wat doe jij hier?’’.

Het is niet dat God niet wist waarom Elia daar was. De vraag was gesteld zodat Elia zou gaan beseffen waar hij zich bevond. Ook hij bevond zich in een koude steeg in de koude regen.

In Johannes 5 lezen wij het verhaal van de zieke man bij de vijver van Bethseda.

Jezus loopt naar hem en vraagt hem:’’ wil jij gezond worden?’’.

Wetende dat de man al 38 jaar zich bij die vijver bevond, maakt de vraag misschien niet zo heel raar. Maar ik denk dat de bedoeling van Jezus zelfreflectie was.

Jij bent hier al ZO lang, wil je dit wel? De vraag heeft er bij de man voor gezorgd dat hij inzag dat hij zich al een lange tijd in een koude, natte steeg bevond.

Johannes 4 vertelt het verhaal van Jezus en de Samaritaanse vrouw.

Zij was niet alleen het uitschot van haar eigen stad, maar zij was ook vrouw (wat in die tijd maakte dat je vrij laag in de voedselketen stond) én een Samaritaan. Vroeger konden de Joden en de Samaritanen vrij slecht met elkaar opschieten. Al deze zaken bij elkaar zorgde er dus voor dat Jezus vreemd gedrag vertoonde toen hij niet alleen langs Samaria ging, maar ook stopte bij een put om te praten met een Samaritaanse vrouw.

Jezus vroeg aan haar:’’ zou Ik wat water van u mogen?’’.

Hoewel de vraag in eerste instantie niet per se lijkt op zelfreflectie, zorgde dit er wel voor dat de vrouw zich gezien voelde. ‘’ ziet U mij?’’, ‘’ vindt U mij geen uitschot?’’, ‘’ besta ik voor U?’’.

De vraag om water bracht meer teweeg dan alleen een ik-bevind-mij-in-de-steeg-in-de- regen besef. De vrouw wist prima dat zij daar al die tijd was, zij wist alleen niet dat iemand naar haar op zoek was.

Ik heb maar een paar voorbeelden gebruikt, in de Bijbel staan er veel meer; gelukkig.

God weet altijd waar wij zijn en zal ons ook altijd komen halen. Alleen, wij moeten wel beseffen waar wij zijn en hoe het kan dat wij daar terecht zijn gekomen. Alleen op deze manier kunnen wij afrekenen met de dingen die ervoor zorgen dat wij van God afwijken, ons geloof zal groeien en sterker worden en ons vertrouwen in God zal alleen maar meer toenemen.

In alle Bijbelse voorbeelden die ik gebruikt heb is het resultaat hetzelfde: God komt naar de mens, mensen worden gered en door deze mensen worden vele andere mensen gered.

We moeten niet vergeten dat God ons zoekt, ons haalt waar wij ook zijn en ons uit elk beregende steeg zal redden, zodat ook wij mee gaan helpen zoeken naar mensen die vast zitten in hun beregende steeg om hen te redden.

Laat ik het zo zeggen:

Ik hoop niet dat je vies bent van regen.

N.B. De Bijbelteksten zijn door mij een beetje aangepast om deze passend te maken aan het verhaal. Het beste is om de Bijbel zelf te lezen en God tot je te laten spreken.