Wat haal je in huis?

Ik heb een auto. En niet zomaar een auto, ik heb een Fiat Panda.

Wat houd ik toch van mijn auto! Ik kan het niet verklaren, maar vind mijn auto echt oprecht mooi, praktisch en fantastisch. Ondanks zijn compact uiterlijk, kan er veel mee vervoerd worden. Ladders heb ik van de ene plek naar de andere gebracht, meubels, planten, kleding, mensen en zelfs Manu reist gezellig mee in de Panda.

Elke keer wanneer ik hem geparkeerd zie staan moet ik glimlachen, wat ben ik een trotse auto eigenaar!

Mijn Panda is wel wat aan de oude kant, hij is al 16 jaar. Hoewel hij nog prima werkt, net als bij mensen, begint hij mankementen te tonen nu hij op leeftijd is.

1 van zijn mankementen is dat het lichtje van de stuurbekrachtiging niet meer uit gaat en dit houdt in dat mijn stuurbekrachtiging het niet meer doet. Heel af en toe klikt hij los, wat het eigenlijk dus ook gevaarlijk maakt. Inmiddels ben ik eraan gewend, maar vooral aan het begin was het echt zweten! Ik herinner mij de auto’s van vroeger vroeger, die hadden namelijk geen stuurbekrachtiging. Even een belangrijke side note: dit vond plaats eind jaren 90, dus chill. Ben niet ZO oud.

Anyways, mijn Panda.

Ik heb hem naar de garage gebracht, wetende dat het niet alleen een mooi prijskaartje zou krijgen, maar ook geen goedkeuring tijdens zijn jaarlijkse APK.

Ik breng de auto en volgens de monteur zou het een onderdeel in het motortje kunnen zijn óf de gehele motor (elektromotor wel te verstaan. Ja, eerst dacht ik ook hele automotor hehe. Gelukkig niet). Omdat de onderdelen echt bij Fiat vandaan moeten komen, had de monteur Fiat geraadpleegd en was nog wachtende op antwoord.

Dag twee brak aan en toen kreeg ik te horen dat het inderdaad om de gehele motor ging die vervangen moest worden, alleen het originele onderdeel was niet meer leverbaar.

Ik vroeg:’’ nu niet leverbaar of helemaal nooit meer leverbaar?’’. I mean, dat is toch nog best een aardig verschil. Waarop de monteur antwoorde:’’ nouja, we willen het niet opgeven dus wij gaan morgen verder zoeken. Want ja, we kunnen wel naar de sloop, maar wie weet wat je dan in huis haalt?’’.

Ik antwoorde dat ik dankbaar was voor zijn volharding en zou wachten op zijn telefoontje de volgende dag.

Mijn geliefde Panda… APK is over 2 maanden. Moet ik dan al afscheid gaan nemen? Ik bid voor een wonder.

Maar waar ik heen wil met dit verhaal is het antwoord van de monteur over de sloop.

‘’ wie weet wat je dan in huis haalt’’.

Dit raakte mij. Niet per se omdat het om de auto ging, maar omdat het mij denken naar het volgende bracht: geld dit ook voor ons mensen?

God heeft ons gemaakt. Alles aan ons en in ons is origineel. Waarom vervangen wij onderdelen van onszelf met spullen van de sloop?

Laat me uitleggen:

God geeft ons onze identiteit. Op het moment dat wij onzeker worden over onszelf betekend dus dat wij hebben geluisterd naar andere stemmen dan die van God. We hebben niet alleen maar geluisterd naar de stemmen die zeggen dat wij niet genoeg zijn, dat wij dom zijn, dat wij dik zijn, dat wij nutteloos zijn, etc. etc. maar wij hebben die stemmen ook geloofd! Wij hebben het originele van God vervangen met iets van de sloop: woorden van de vijand; de duivel.

Op het moment dat wij stoppen met luisteren naar wat God over ons zegt of over de situatie waarin wij ons bevinden, dan verruilen wij automatisch het originele voor iets van de sloop. De duivel is een leugenaar. Hij verkoopt leugens besmeurt met glitter en veel van ons vallen voor onderdelen vanuit de sloop, dan te wachten en te gaan voor het origineel. Het originele duurt wat langer, kost wat meer, maar wanneer je die kan bemachtigen, wedden dat je er dan lang mee kan doen!

Spullen van de sloop zijn vaak niet eens tweedehands, maar meerderhands. Wie weet wat men ermee uitgespookt heeft. Het is goedkoop, snel leverbaar, snel vervangbaar en bovenal: wedden dat je binnen no time weer op zoek moet naar vervanging omdat het niet meer werkt.

Dit zette mij tot nadenken. Zijn er dingen in mijn leven die ik omgeruild heb voor spullen van de sloop in plaats van te gaan voor het origineel?

Ik hou van Psalm 27:14, daarin staat dat wij ons hart sterk moeten laten worden en krachtig terwijl wij op God wachten. Het woord ‘wachten’ in de grondtekst (dit betekent in de taal dat het origineel is geschreven: Hebreeuws) betekend: verweven.

Dit betekend dat je zodanig met elkaar verbonden bent dat je één geheel vormt met elkaar.

Wachten op God betekend dus dat je één gemaakt wordt met Hem! Alleen God kan het originele geven en terwijl wij daarop wachten, worden wij met Hem verweven, één gemaakt.

Ik weet niet wat jij, maar ik ga eerst met God uitzoeken of ik iets moet terugbrengen naar de sloop en dan ga ik netjes wachten op mijn origineel, terwijl Hij en ik verweven worden met elkaar.

Kortom: hoe meer ik wacht, hoe hechter ik word met Hem.

Wat kies jij? Ga je naar de sloop of ga je toch voor het origineel?